Łatka jest z nami już od dwóch dni. Nie chciała dać się złapać do filmu. Może bała się, że znowu trafi do handlarza?

Jak bardzo biedna i samotna jest Łatka, ta mała łaciata kucka. Zamknięta w brudnej oborze bez okien, na warstwie odchodów wymieszanych ze słomą… Czasem kucyki, które spotykam u handlarzy, wydają mi się prosić o pomoc, patrzeć na mnie z nadzieją. Ale nie Łatka. Mam wrażenie, że ona zupełnie się poddała. Ogląda się w moją stronę, ale w jej oczach widzę tylko strach. I pełne lęku oczekiwanie. Czy wie, na co? Nie sądzę. Myślę, że Łatka nie ma pojęcia o istnieniu takiego miejsca jak rzeźnia. A nawet, gdyby ktoś jej o tym opowiedział, nie uwierzyłaby, że tak straszne miejsce w ogóle jest możliwe. Ale Łatka na pewno czuje, jak wiele zwierząt przed nią było zamkniętych w tej oborze. Poznaje zapach ich strachu i bezskutecznego wołania o ratunek.  I instynkt jej mówi, że historie tych zwierząt nie miały happy endu.