Wszystkie zwierzęta chcą jeść z jednego paśnika, tak więc są lekkie przepychanki. Zdarzają się też kopniaki

18 marca 2024

Przy jednym z naszych tak zwanych dzwonów, czyli paśników, zebrała się dziś spora grupka koni. Tak, że zrobił się tłok i nawet były lekkie przepychanki.

 A przy innych paśnikach jest zupełnie pusto. I tak jest bardzo często, tyle że zmienia się ten wyjątkowy paśnik, z którego wszyscy na raz chcą jeść. Zastanawiam się, czy to kwestia tego, że mamy siano od różnych dostawców i jedno jest smaczniejsze od drugiego? Czy może lepiej smakuje, jeśli dostęp do siana musisz sobie wywalczyć? Czasami nie wiem, co te zwierzaki mają w głowie…

Aby obejrzeć ten film, zaakceptuj reklamowe pliki cookie
Aby obejrzeć ten film, zaakceptuj reklamowe pliki cookie

14 lutego 2024

Dawno nie nagrywałem filmu z Cypiskiem, a w tym czasie ten urwis zmienił się nie do poznania. Po pierwsze zmężniał i zaokrąglił mu się brzuszek. A po drugie z wystraszonego i nieufnego kucyka, do którego nie dawało się podejść zmienił się w prawdziwą przytulankę.

To wszystko zasługa cioci Oli, która zajmuje się u nas między innymi oswajaniem takich dzikich kucyków i osiołków. Kiedy zaczynają lubić ludzi i garnąć się do nich, tak jak teraz Cypisek, mają szansę na znalezienie domów adopcyjnych.

Dziękuję Wam z całego serca za życie Cypiska i jego kopytnych przyjaciół!

15 czerwca 2023

Zobaczcie, Cypisek już się oswoił! Nie boi się ludzi, sam podchodzi i wydaje się być bardzo mną zainteresowany. Nie wiem czy pamiętacie, ale kiedy ten źrebak do nas przyjechał, był praktycznie dziki a cały jego dotychczasowy kontakt z człowiekiem ograniczał się do bycia złapanym i przywiązanym do płotu. Więc nie można się dziwić, że zdobycie jego zaufania zajęło trochę czasu. 

Wydaje mi się, że Cypisek jest u nas szczęśliwy.

Aby obejrzeć ten film, zaakceptuj reklamowe pliki cookie
Aby obejrzeć ten film, zaakceptuj reklamowe pliki cookie

Aktualizacja 30.05.2023
Nareszcie udało mi się nagrać film z Cypiskiem. Jest już u nas około 4 miesiące, ale jest nadal dość płochliwym źrebakiem. Patrząc na to co przeszedł w swoim krótkim życiu wcale mu się nie dziwię.
Cypisek jest w trakcie zmiany zimowego futerka na letnie, ale coś wolno mu idzie. Chciałbym go już wyczesać, ale nie daje do siebie podejść. Dam mu jeszcze tydzień lub dwa i najwyżej złapię go i dokładnie wyszczotkuję, żeby się pięknie prezentował.

Po niedzieli mają mi przyjść kantary dla kucyków i osiołków. Każdy dostanie swój i będzie podpisany imieniem, żeby nie było kolejnej wpadki 😀

Cudem udało mi się złapać tego urwisa. Bo jest bardzo płochliwy. Ale mam swoje sposoby.

Cypisek jest dość dużym, podrośniętym źrebakiem. Taki młody byczek trochę. Na pierwszy rzut oka widać, że jest zdrowy jak rydz. Taki tłuściuteńki z gęstym futerkiem. Ale tak to w życiu już jest. Młodość ma swoje prawa i jest piękna. 

Ja za dwa tygodnie skończę 50 lat i już nie mam takiego pięknego futerka;)

Bardzo Wam dziękuję za pomoc w ratowaniu tego przystojniaka. To była szybka akcja. W poniedziałek zaczęła się zbiórka a w czwartek Cypisek już u mnie. Udało nam się zebrać więcej środków, więc przeznaczyliśmy je na transport i utrzymanie Cypiska, oraz inne działania statutowe fundacji. 

Aby obejrzeć ten film, zaakceptuj reklamowe pliki cookie

NA WPŁATĘ ZALICZKI POZOSTAŁO:

Dni
Godziny
Minuty
Sekundy

WCIĄŻ BRAKUJE NAM:

0zł

Cypisek stoi sam w handlarskiej przyczepie. Pierwszy raz jest w takim miejscu. Również pierwszy raz jest bez mamy i bez innych koni dookoła a lina nie pozwala mu ruszyć się z miejsca. I pierwszy raz widzi z tak bliska człowieka, sprawcę tego wszystkiego.

Do tej pory wychowywał się w niewielkim stadku kucyków, na łące z wiatą, gdzie mógł chować się przed zimnem, deszczem albo śniegiem. Najpierw spędzał całe dnie z mamą, a później, kiedy podrósł, biegał wśród innych kucyków, zawierał przyjaźnie i poznawał swój mały świat. Był jedynym źrebakiem w stadzie. Człowiek czasem się zjawiał, przywoził siano albo wywoził obornik, ale Cypisek trzymał się wtedy z daleka, patrzył nieufnie i czekał, kiedy człowiek zniknie.

A potem pewnego dnia człowiek przyszedł, ale już nie sam. Było ich kilku. Złapali wszystkie kuce po kolei, ale Cypisek był tak przerażony, że przez ponad godzinę nie dał się schwytać.

Kupiec, który przyjechał po kucyki, zniecierpliwiony, nie chciał dłużej czekać. Zresztą stwierdził, że taki dziki kuc będzie dla niego tylko problemem. I odjechał z całym stadkiem, poza Cypiskiem.

Cypisek został sam.

Przerażony biegał po łące rżąc rozpaczliwie, wołając mamę i pozostałe konie, ale nikt mu nie odpowiadał. Przestał jeść i prawie nie pił. Widząc to, gospodarz doszedł do wniosku, że nie ma sensu czekać – kuc nie je i nie pije, biega jak zwariowany, więc długo nie pociągnie. Ze stresu i osłabienia może w każdej chwili paść.

Dlatego, korzystając z chwili kiedy Cypisek schował się przed zacinającym śniegiem do wiaty, złapał go tam w końcu zarzucając mu pętlę ze sznura na szyję. Opierającego się i szarpiącego zaciągnął na podwórko, przywiązał do płota i zadzwonił do handlarza skupującego konie na rzeź. Jemu wszystko jedno, czy kucyk jest dziki czy oswojony.

Handlarz miał blisko, więc przyjechał. We dwóch załadowali opierającego się Cypiska do przyczepy i handlarz odjechał.

Tak właśnie zobaczyłem Cypiska. W handlarskiej przyczepie, drepcząc niespokojnie, ze sznurem na szyi, przerażony Cypisek rżał rozpaczliwie, próbując przywołać resztę swojego stada. Handlarz nawet nie wyprowadził go z przyczepy – i tak na jutro planuje transport do rzeźni.

Handlarz zgodził się sprzedać mi Cypiska za 3600 zł. Jemu jest wszystko jedno, kto go kupi. Ważne żeby szybko, bo kuc nie je i prawie nie pije, więc czekać nie będzie. Za duże ryzyko. W końcu, po długich prośbach, naleganiach i tłumaczeniu, że nie mam tych pieniędzy i muszę je dopiero zebrać, zgodził się poczekać parę godzin dłużej. Do wieczora w poniedziałek mamy czas na wpłacenie 800 zł zaliczki. Jeśli to się nie uda, we wtorek rano handlarz jedzie z nim do rzeźni. Ale jeśli uda nam się tą kwotę zebrać i wpłacić, poczeka jeszcze maksymalnie dwa dni na resztę. 

Uratujmy razem małego, przerażonego Cypiska. Proszę. Jesteśmy jego jedyną szansą. 

 

Przekaż darowiznę z hasłem CYPISEK na konto:

MBANK: 84 1140 2004 0000 3302 8248 4626

PayPal: kontakt@razemdlazwierzat.pl

Fundacja Razem Dla Zwierząt

Stare Polesie 25B 05-155 Leoncin

 

NUMER KONta DO WPŁAT W EUR
PL90 1140 2004 0000 3012 1800 7761
BIC BREXPLPWMBK

RATUJĘ CYPISKA

wybierz kwotę

lub

Wyślij SMS o treści

CYPISEK

na numer      7420    (koszt 4,92 pln)

na numer      7928   (koszt 11,07 pln)

i kup tapetę
Regulamin tapet

RACUSZKA ZAPRZYJAŹNIŁA SIĘ Z JACUSIEM I SÓWKĄ. CAŁY CZAS SPĘDZAJĄ RAZEM

11 marca 2024

Jacusia pamiętacie zapewne w nierozłącznej parze z Sówką. Ale teraz dołączyła do nich jeszcze Racuszka. Planowałem cały film nagrać właśnie o nich, ale zobaczcie, kto postanowił mi w tym przeszkodzić… Malinka!

Malinka widocznie nie życzyła sobie, aby spędzał ze mną czas ktoś inny poza nią. Cały czas przeganiała osiołki ode mnie, a że jest sporo większa, robiła to całkiem skutecznie. 

No i zobaczcie sami, co wyszło nam z filmiku 🙂

Aby obejrzeć ten film, zaakceptuj reklamowe pliki cookie
Aby obejrzeć ten film, zaakceptuj reklamowe pliki cookie

29 stycznia 2024
Kto z Was poznaje te dwie piękne ośliczki? To Racuszka (zwana kiedyś Racuszkiem) i Perełka.

Perełka jest wyjątkowo urocza i łatwo ją rozpoznać. Ma futerko w kolorze kawy z mlekiem z białym futrem z przodu głowy i w uszach. Niestety jest trochę nieśmiała i niechętnie podchodzi do ludzi. Tym razem udało mi się ją złapać do filmu i bardzo się cieszę, bo wiem, że bardzo ją wszyscy lubią.

Perełka ośmiela się jedynie na dniach otwartych gdy widzi gości z marchewkami. Słyszałem, że niektórym nawet udało się ją pogłaskać przekupując marchewką! A Racuszka jak widzicie zawsze jest pierwsza do głaskania i lubi trochę poprzeszkadzać 😊

Drodzy Przyjaciele, jeszcze raz chciałbym Wam życzyć Wesołych Świąt. Racuszka, ekipa osiołków, kucyków, koni i dwóch owieczek, przyłącza się do życzeń. 

Przy okazji bardzo dziękuję za pomoc jaką obdarowaliście te bezbronne stworzenia. W tym roku uratowaliśmy wspólnie około 100 zwierząt. Oglądajcie filmy i zdjęcia. Przyjrzyjcie się im dokładnie. Każdy z tych słodziaków żyje tylko dzięki Wam. 

Aby obejrzeć ten film, zaakceptuj reklamowe pliki cookie
Aby obejrzeć ten film, zaakceptuj reklamowe pliki cookie

20 września 2023

Racuszka jest bardzo uroczą ośliczką. Po pierwsze ma wielkie uszy a w nich długie białe futerko, a po drugie tak dochodzi z niej futro, że wygląda jak wielbłąd.

A po trzecie jest bardzo bardzo miła i towarzyska. Dobrze dogaduje się z innymi osiołkami ze stada i ogromnie lubi kontakt z ludźmi. 

Dziękuję Wam z całego serca za to, że daliście tej słodkiej ośliczce szansę na życie. Oa żyje i jest szczęśliwa dzięki Wam!

Drodzy Państwo, przedstawiam uratowanego przez Was Racuszka, który… okazał się być dziewczynką! Handlarz mówił że to chłopak, więc nawet nie sprawdzałem. A tu niespodzianka!
 
W paszporcie Racuszek ma imię Tusia i chyba tak trzeba będzie na nią mówić… A może zostawić jej imię Racuszek? Jak sądzicie?
A najważniejsze, że ta kochana i przemiła ośliczka jest tu z nami. Że żyje. Robicie tyle dobra… Dziękuję Wam i niech to dobro do Was wróci.
Aby obejrzeć ten film, zaakceptuj reklamowe pliki cookie

22 lipca

Drodzy Państwo, dla Racuszka wczoraj wydarzył się cud. Cud życia. Dzięki Waszemu wsparciu ten biedny osiołek został uratowany. Wczoraj wieczorem przesłałem handlarzowi pieniądze a on schował go do szopy. A dziś przed południem Racuszek do mnie przyjedzie – będzie film. Udało nam się zebrać więcej środków, więc przeznaczyliśmy je na transport i utrzymanie Racuszka, oraz inne działania statutowe fundacji. Bardzo Wam dziękuję za pomoc i życzę udanego weekendu.

Marek Sotek

NA WPŁATĘ POZOSTAŁO:

Dni
Godziny
Minuty
Sekundy

WCIĄŻ BRAKUJE NAM:

0 zł

Racuszek stoi na dworze pod płotem, choć jest już wieczór i zanosi się na to, że znowu będzie padać. Z daleka lekko grzmi. Zmoknięty, z posklejaną sierścią, Racuszek wygląda żałośnie. Nie chce wziąć ode mnie ani marchewki, ani kostki cukru. Wydaje się nieobecny i w zasadzie nie zwraca na mnie uwagi.

Racuszek parzy cały czas w stronę zabudowań na podwórku handlarza. Pewnie ma nadzieję, że ktoś przyjdzie i zabierze go do suchej stajni. A może myśli, że dawni właściciele zaraz po niego wrócą. Że nadal tam są, na podwórku u handlarza.

Niestety nic z tego nie jest prawdą. Właściciele już dawno wzięli pieniądze, za które sprzedali życie Racuszka i odjechali. A wszystkie obory i chlewnie u handlarza są zajęte przez stado świń kupionych na handel. Więc właśnie tu, pod płotem, w deszczu a może i burzy, Racuszek będzie czekał na śmierć.

Ale nie będzie czekał długo. Już jutro przyjedzie po niego ciężarówka z rzeźni.

Nie chcę sobie wyobrażać, jak będzie wyglądać droga przerażonego Racuszka wiezionego z innymi zwierzętami przeznaczonymi na rzeź. Ani tego, jak wyprowadzą go już na miejscu z ciężarówki a tam Racuszek poczuje i usłyszy wszechobecny strach i śmierć zwierząt. I jeśli miał jeszcze resztki nadziei, to wtedy ją straci do końca. Nie chcę sobie tego wyobrażać, ale nie jestem w stanie odpędzić tych obrazów.

Życie Racuszka kosztuje 4600 złotych. 4100 już mam odłożone, a pozostałą kwotę obiecałem wpłacić dziś.

Bardzo Was proszę o pomoc, szkoda tego osiołka.

Przekaż darowiznę z hasłem RACUSZEK na konto:

MBANK: 84 1140 2004 0000 3302 8248 4626

PayPal: kontakt@razemdlazwierzat.pl

Fundacja Razem Dla Zwierząt

Stare Polesie 25B 05-155 Leoncin

NUMER KONTA DO WPŁAT W EUR
PL90 1140 2004 0000 3012 1800 7761
BIC BREXPLPWMBK

Ratuję Racuszka

wybierz kwotę

lub

Wyślij SMS o treści

RACUSZEK
NA NUMER 7420(KOSZT 4,92 PLN)
NA NUMER 7928(KOSZT 11,07 PLN)
NA NUMER 91920(KOSZT 23,37 PLN)
I KUP TAPETĘ

Tereska jest indywidualistką i większość czasu spędza nieco z boku, poza stadem

18.01.2024

Tereska jest u nas już kilka miesięcy. Teraz, kiedy jest zima, większość czasu spędza w dużej wiacie. Jest w doskonałej formie i zdrowie jej dopisuje.

Tereska jest bardzo miła i przyjazna. Na początku, nie chciała za bardzo zbliżać się do mnie a teraz bardzo lubi przytulanie i głaskanie. Jest też prawdziwą indywidualistką i w stadzie osiołków trzyma się zawsze nieco z boku. 

Tereska żyje tylko dzięki Wami, zatem w imieniu Tereski i moim – dziękuję!

Aby obejrzeć ten film, zaakceptuj reklamowe pliki cookie

18 września 2023

Tereska jest u nas już kilka dni. załapała się już nawet razem z innymi osiołkami na wizytę kowala. Zobaczcie, jak jej się podoba w naszym końsko – osiołkowym SPA.

Tereska nie ma jeszcze za bardzo ochoty na podchodzenie, ale akurat w jej przypadku myślę, że to się szybko zmieni.

Bardzo Wam dziękuję za to, że uratowaliście Tereskę. Dzięki Wam zamiast do rzeźni przyjechała tu, do innych osiołków. A ja zrobię wszystko, żeby była tu szczęśliwa.

Aby obejrzeć ten film, zaakceptuj reklamowe pliki cookie

13 września

Drodzy Państwo, daliśmy radę, Tereska jest bezpieczna! Handlarz dostał już pieniądze a ja szukam transportu, żeby jak najszybciej Tereska do nas przyjechała. 

Udało nam się zebrać więcej środków, więc przeznaczyliśmy je na transport i utrzymanie Tereski, oraz inne działania statutowe fundacji. Tak się cieszę! I jestem Wam ogromnie wdzięczny. Nie wiem sam, jakimi słowami mam Wam dziękować. Żadne słowa nie wystarczą. 

 

Pozdrawiam Was bardzo serdecznie. Dziękuję za to, że jesteście.

Marek Sotek

NA WPŁATĘ POZOSTAŁO:

Dni
Godziny
Minuty
Sekundy

Dziś musimy zebrać:

0 zł

Z trudem otwieram skrzypiące drzwi handlarskiej obory, a wtedy bucha na mnie smród stęchlizny i dawno nie wymienianego obornika. Wewnątrz jest ciemno, więc zupełnie nic nie widzę. Dopiero światło mojej latarki wydobywa z mroku brudne, pokryte pajęczynami ściany, niski sufit i przegniłą ściółkę.  I ją – małą, sparaliżowaną strachem ośliczkę, którą w myślach nazywam Tereską.

Wolałbym nie spędzić w tym wnętrzu nawet pięciu minut. Ale tak właśnie wygląda ostatni przystanek `Tereski w drodze na śmierć w rzeźni, więc powtarzam sobie, że nie jestem tu dla przyjemności i wchodzę do środka. Sufit jest dla za niski, żebym mógł swobodnie stać, więc kucam przy Teresce.

Tereska również mnie się boi. Czego musiała doświadczyć, że aż tak bardzo boi się człowieka? Cała sztywnieje i odwraca wzrok. Dlatego nie próbuję zbliżać się do Tereski bardziej niż to konieczne. Mimo to chcę z nią trochę pobyć i dodać jej otuchy. Zajmuję miejsce pod przeciwległą ścianą i czekam w bezruchu.

Powoli, bardzo powoli Tereska zaczyna spoglądać w moją stronę. Aż w końcu chyba się przekonuje, że z mojej strony nic jej nie grozi, bo wyciąga nos w moją stronę i niepewnie mnie obwąchuje. Czuję na twarzy jej ciepły, wilgotny oddech.

W końcu wychodzę. Nie mogę zostać tu na zawsze. W ten sposób nie pomogę Teresce. Jutro rano ciężarówka z rzeźni robi objazd okolicy i przyjeżdża również tu. Zabrać Tereskę. I razem z innymi przerażonymi zwierzętami zawieźć na straszną śmierć.

Więc jedyne, co mogę zrobić dla Tereski, to znowu żebrać u Was o pomoc.

Udało nam się wspólnie zebrać zaliczkę za życie Tereski. Resztę, 2800 złotych, musimy wpłacić do wtorku. 

Przekaż darowiznę z hasłem TERESKA na konto:

MBANK: 84 1140 2004 0000 3302 8248 4626

PayPal: kontakt@razemdlazwierzat.pl

Fundacja Razem Dla Zwierząt

Stare Polesie 25B 05-155 Leoncin

NUMER KONTA DO WPŁAT W EUR
PL90 1140 2004 0000 3012 1800 7761
BIC BREXPLPWMBK

RATUJĘ TERESKĘ

wybierz kwotę

lub

Wyślij SMS o treści

TERESKA
NA NUMER 7420(KOSZT 4,92 PLN)
NA NUMER 7928(KOSZT 11,07 PLN)
NA NUMER 91920(KOSZT 23,37 PLN)
I KUP TAPETĘ

Lejdi, Masza i Maja żyją sobie szczęśliwie i dostatnio w domu adopcyjnym. a przede wszystkim mają wspaniałych opiekunów i mnóstwo miłości!

Drodzy Przyjaciele, zobaczcie jak żyją sobie w domu adopcyjnym trzy uratowane przez Was klaczki – Lejdi, Masza i Maja. Mają do dyspozycji wielki teren i pod dostatkiem siana oraz innych smakołyków. A przede wszystkim mają rodzinę, która kocha je z całego serca! 

Te trzy dziewczynki żyją tylko dzięki Waszej pomocy. Daliście im wspaniały prezent – życie. A do tego spokój, miłość i szacunek na jakie zasługują a których do tej pory nie zaznały w życiu za wiele. Dziękuję Wam w ich imieniu!

27 października 2023

Drodzy Państwo, Lejdi, Masza i Maja pozdrawiają Was ze swojego domu, który dała im wyjątkowa rodzina. Cóż mogę Wam powiedzieć? Sami zobaczcie na zdjęciach bo ja w zasadzie nie mogę już nic dodać Jedyne co powiem, to że moim marzeniem są takie domy adopcyjne dla wszystkich moich podopiecznych.

26 września 2023

Mam bardzo dobrą wiadomość – Lejdi znalazła dom adopcyjny! I to sprawdzony, bo mieszkają tam już Masza i Maja. Lejdi teraz do nich dołączyła 🙂

W tym domu konie są po prostu członkami rodziny. Są kochane, wyczesane i wygłaskane. Takich domów adopcyjnych życzę wszystkim naszym zwierzakom.

A Lejdi, Masza i Maja żyją tylko dzięki pomocy wspaniałych ludzi, czyli Was!

 

Aby obejrzeć ten film, zaakceptuj reklamowe pliki cookie
Aby obejrzeć ten film, zaakceptuj reklamowe pliki cookie
17 lipca 2023
Dużo osób pytało mnie ostatnio, co słychać u Lejdi, którą uratowaliśmy wspólnie w maju. A zatem proszę bardzo 🙂

U Lejdi wszystko dobrze, chodzi sobie po łące razem z innymi zwierzakami. Ale najbardziej, zupełnie nie wiem dlaczego, lubi spędzać czas nie na trawie, a w naszym drewnianym okrąglaku. Na razie Lejdi nie ma jeszcze domu adopcyjnego, więc nadal mieszka w azylu w Starym Polesiu.
Dziękuję Wam bardzo za uratowanie tej pięknej i szlachetnej klaczy. Ona żyje dzięki Wam!

EDIT: Tym razem już naprawdę Lady 😉 

Uratowana przez Was kilka dni temu Lejdi jest już u nas i czuje się dobrze. Dołączenie jej do stada odbyło się spokojnie, teraz chodzi sobie po pastwisku z innymi końmi j skubie trawkę. 

U Lejdi była również pani weterynarz. Według wstępnej oceny wszystko z nią jest w porządku. Jest trochę zbyt chuda ale mam nadzieję, że to się szybko zmieni 😉

Dziękuję Wam z całego serca za to, co dla niej zrobiliście. Dzięki Wam jest bezpieczna i będzie miała dobra życie. Myślę również, że Lejdi jest tak piękną i miłą klaczą, że szybko znajdzie dom adopcyjny.

Aby obejrzeć ten film, zaakceptuj reklamowe pliki cookie

18 maja 2023.  Drodzy Państwo, było nam bardzo trudno zebrać pieniądze na ratunek dla Lejdi, bo u handlarzy konie wyceniane są według wagi. A Lejdi nie jest kucykiem, tylko zwykłym dużym koniem, więc cena za nią była wysoka. Ale daliśmy radę. Ogromnie Wam dziękuję, bo wiem, że nie tylko sami wpłacaliście ale również rozsyłaliście moją prośbę do znajomych, żeby oni również pomogli w zbiórce. Tylko dzięki Waszemu poświęceniu daliśmy radę! Udało nam się zebrać więcej środków, więc przeznaczyliśmy je na transport i utrzymanie Lejdi, oraz inne działania statutowe fundacji.

Lejdi czeka już na transport do Starego Polesia. Dziś powinna już być u nas. Od razu zdam Wam relację.

Dziękuję jeszcze raz w imieniu własnym i Lejdi! Pozdrawiam Was serdecznie,

Marek Sotek

NA WPŁATĘ RATY POZOSTAŁO:

Dni
Godziny
Minuty
Sekundy

nadal brakuje :

0

Było już ciemno, kiedy podjechałem pod wysoką, zamkniętą na głucho bramę handlarza. Już z daleka widziałem, że na podwórku palą się światła i coś się dzieje. Ogarnęło mnie złe przeczucie. Nie wiedziałem co zastanę wewnątrz, ale byłem przekonany, że to nie będzie nic dobrego. Nie myliłem się.

Na podwórku stał ładny, nowoczesny, nieduży koniowóz. Z niego przed chwilą wyprowadzono gniadą klacz, która teraz niepewnie rozglądała się dookoła. Przywiozła ją para w średnim wieku, wyglądająca na ludzi dobrze sytuowanych i zadowolonych z życia.

Wiem, że czasem najlepiej się nie odzywać, ale nie wytrzymałem.

– Dlaczego sprzedajecie państwo tego konia waśnie tutaj? Przecież konie jadą stąd prosto do rzeźni. Nie wiecie tego? – zapytałem, mając jeszcze odrobinę nadziei, że to jest jakaś pomyłka.

Mężczyzna odwrócił wzrok i chrząknął nerwowo, ale nic nie powiedział. Wyręczyła go małżonka.

– Czy pan wie, jak trudno jest teraz sprzedać starego konia? Daliśmy ogłoszenia, to nawet nikt nie zadzwonił. Wie pan ile kosztuje pensjonat dla konia?! My trzy konie mamy w pensjonacie. A na niej nawet jeździć się już nie da. No to wie pan, sprzedajemy tam gdzie chcą kupić. Ja tam nie wnikam co ktoś dalej zrobi z koniem. To już jego sprawa, nie nasza.

– Piętnaście lat u nas żyła i zawsze miała dobrze – dodał mężczyzna, jakby się usprawiedliwiając.

Chciałem jeszcze coś powiedzieć ale zrezygnowałem. To nie miało sensu. Wolałem zająć się koniem. Lejdi ufnie wzięła ode mnie kawałek marchewki i pozwoliła się pogłaskać.

Para wsiadała już do samochodu, ale kobieta w ostatniej chwili jakby sobie o czymś przypomniała. Podeszła do Lejdi. Pomyślałem, że chce się pożegnać albo może zmieniła zdanie i postanowiła ją zabrać. Ale ona tylko zdjęła Lejdi elegancki skórzany kantar a handlarz założył jej własny, rzeźnicki. Potem pożegnała się uprzejmie z handlarzem, wsiadła do samochodu i odjechali. Lejdi głośno zarżała gdy odjeżdżali, ale ani mężczyzna ani kobieta nie obejrzeli się za siebie.

Lejdi jest smukłą, elegancką klaczą. W czasach młodości na pewno zwracała uwagę swoją urodą. Ale teraz jest po prostu staruszką. Ludzie o nią dbali, gdy było to dla nich wygodne. Gdy stała się bezużyteczna, zamiast zapewnić jej w podziękowaniu spokojną, bezpieczną starość, po prostu zdecydowali, że lepiej jeśli zniknie. Stary koń, tak jak stary człowiek, często przeszkadza. Więc im szybciej umrze, tym lepiej, taniej i wygodniej. Nigdy się z tym nie pogodzę, ale wiem, że nie zmienię świata. Jedyne co mogę, to spróbować zmienić los Lejdi. Lecz sam nie jestem w stanie tego zrobić i potrzebuję Waszej pomocy.

Lejdi jeszcze raz zarżała nawołująco, ale ponieważ jest grzecznym, dobrze wychowanym koniem, pozwoliła handlarzowi bez protestu poprowadzić się w stronę ciemnej niskiej obory. Pewnie tak samo, ufnie, grzecznie i bez protestu, wsiądzie do rzeźnickiego samochodu a potem pójdzie na śmierć.

Cała kwota jaką handlarz chce za Lejdi to 7800 zł. Przez dwa tygodnie udało się zebrać 7500 złotych, a dziś muszę wpłacić brakujące 300 złotych. Jak się nie uda to Lejdi jutro zostanie zabita.

Drodzy Państwo, pomóżcie proszę uratować staruszkę Lejdi. Dajmy jej to, na co zasługuje – spokojną i bezpieczną starość w otoczeniu innych koni i pod opieką ludzi, którzy będą ją kochać taką jaka jest – starą, chudą i nieużyteczną. Spróbujmy ją ocalić!

Przekaż darowiznę z hasłem LEJDI na konto:

MBANK: 84 1140 2004 0000 3302 8248 4626

PayPal: kontakt@razemdlazwierzat.pl

Fundacja Razem Dla Zwierząt

Stare Polesie 25B 05-155 Leoncin

NUMER KONTA DO WPŁAT W EUR
PL90 1140 2004 0000 3012 1800 7761
BIC BREXPLPWMBK

RATUJĘ lEJDI

wybierz kwotę

lub

Wyślij SMS o treści

LEJDI
NA NUMER 7420(KOSZT 4,92 PLN)
NA NUMER 7928(KOSZT 11,07 PLN)
NA NUMER 91920(KOSZT 23,37 PLN)
I KUP TAPETĘ

Kluska już przyjechała do mnie. To taka bardzo dynamiczna dziewczyna. Dziękuję Wam wszystkim za pomoc.

Uratowana dzięki Wam Kluska już do mnie przyjechała. Jakoś tam u handlarza wydawała się mniejsza i spokojniejsza. Ale okazało się że jest jednak urwis. Energia ją rozsadza i ciężko nad nią zapanować. To największy łobuz wśród moich kucyków.

Do Kluski na pewno musi przyjechać kowal, bo kopytka są w opłakanym stanie. Ale po za tym wygląda jak okaz zdrowia i tryska energią.

Kluska żyje tylko dzięki Wam. Zrobiliście jej wspaniały prezent na Święta.

Dziękuję Wam z całego serca za pomoc w jej ratowaniu.

Aby obejrzeć ten film, zaakceptuj reklamowe pliki cookie

Moi Drodzy, wczoraj wpłaciliście wszystkie brakujące pieniądze na Kluskę. A nawet 600 zł więcej – na pewno się to przyda na weterynarza i kowala. No i na utrzymanie tej słodkiej kucki. Kluska żyje dzięki Wam. Podarowaliście jej piękny prezent przed Świętami. Może jeszcze dziś Kluska przyjedzie do mnie. Zobaczymy. A jak nie to na pewno jutro. Będzie film z nią. Jeszcze raz bardzo Wam dziękuję i życzę miłego dnia.

Udało nam się zebrać więcej środków, więc przeznaczyliśmy je na transport i utrzymanie Kluski, oraz inne działania statutowe fundacji.

NA WPŁATĘ POZOSTAŁO:

Dni
Godziny
Minuty
Sekundy

WCIĄŻ BRAKUJE NAM:

0zł

Byłem rozliczyć się u handlarza. Cieszyłem się, że wspólnie daliśmy życie kolejnym koniom. 

Wyjeżdżając już za bramę zobaczyłem maleńkiego kucyka przyglądającego mi się smutnym wzrokiem. Ruszyłem samochodem i odjechałem. Ale cały czas czułem wewnętrzny niepokój. Cały czas miałem przed oczyma te smutne oczka wpatrujące się we mnie. Miałem złe przeczucia, bałem się, że tam dzieje się jakaś tragedia.


Zawróciłem i pojechałem z powrotem do handlarza, zaparkowałem samochód obok obory i podszedłem do konika. Maleńki czarny kucyk aż zaczął dreptać nóżkami na mój widok. Jak ten bidulek wyglądał, cały był posklejany jakimś błotem a jego powykręcane kopytka które nigdy nie widziały kowala. I do tego ten smutny wzrok, którego nie zapomnę do końca życia.


Poszedłem do handlarza pogadać, chociaż nie miałem ani złotówki. Coś on zaczął mataczyć że ktoś tam po niego ma przyjechać i że do jakichś dzieci ma jechać. Ale wiedziałem że kłamie. Trochę go przycisnąłem i powiedział że Kluska ma jechać do rzeźni. 

Aż mnie wzdrygnęło, jaki zbieg okoliczności, że właśnie spojrzałem się w kierunku obory i zobaczyłem Kluskę. I że miałem złe przeczucia i się wróciłem. Jak mało brakowało, a ta maleńka kucka pojechała by na ubój. Nie darowałbym tego sobie nigdy.

Przekonałem handlarza za pomocą pieniędzy, to znaczy obiecałem mu, że zapłacę więcej niż na skupie. To zawsze działa. Zaświeciły mu się pazerne oczy i się zgodził na 4000 zł. 2400 zł już mu wpłaciłem a pozostałe 1600 zł muszę zapłacić dziś.

Moi Drodzy to cud i zrządzenie losu że wróciłem i zobaczyłem Kluskę. 

Pomóżcie mi teraz zapłacić za jej życie. Niech święta spędzi z innymi moimi maluchami.

Przekaż darowiznę z hasłem KLUSKA  na konto:

MBANK: 84 1140 2004 0000 3302 8248 4626

PayPal: kontakt@razemdlazwierzat.pl

Fundacja Razem Dla Zwierząt

Stare Polesie 25B 05-155 Leoncin

Kluska

wybierz kwotę

lub

Wyślij SMS o treści

kluska

na numer      7420    (koszt 4,92 pln)

na numer      7928   (koszt 11,07 pln)

i kup tapetę
Regulamin tapet