Kategoria: Uratowane

27 maja

Mały Krzysio stoi nieruchomo w kącie blaszanej szopy. Jego drobne kopytka ugrzęzły w od lat nie sprzątanym gnoju. Strzyże tylko uszami, nasłuchując odgłosów z podwórka. Chwilę przed moim przyjazdem wyjechał transport do rzeźni. Ten biedaczek musiał słyszeć wycie pakowanych zwierząt. A może w tej szopce były inne osiołki, rodzina i koledzy. Tego się nie dowiemy. W tej chwili pewnie wszyscy już nie żyją. Został tylko on – mały i zagubiony Krzysio. Handlarz wiedział, że dostanie ode mnie więcej pieniędzy, niż płaci ubojnia. To jest jedyny powód, dla którego go zostawił. Ale przez jego wieś co drugi dzień przejeżdża ciężarówka z rzeźni. Jeżeli nie dostanie dziś wieczorem 1000 złotych zaliczki to Krzysio też zostanie zabity. Musimy działać szybko, musimy ocalić tego małego osiołka. Marek Sotek

26 maja

Marta to taki większy kucyk, ma około ośmiu lat. Widać, że nikt o nią nie dbał, ma skołtunione futro i zagrzybione oczy. Handlarz trzyma ją w oddzielnej komórce, żeby mu nie pozarażała innych koni. Gdy do niej podchodzę, nie zwraca większej uwagi, coś tam próbuje zjeść z ziemi. Marta to nikomu niepotrzebna, niezbyt urodziwa klacz, którą przestawiano z kąta w kąt. Aż wreszcie się jej pozbyto, zawożąc do handlarza. On też nie próbuje jej nikomu sprzedać, bo wie, że nikt się nią nie zainteresuje. Marta ma tylko dwie drogi. Jedna na rzeźnicki hak. Lub druga, do naszego ośrodka. Ale na to potrzeba pieniędzy. Na początek 500 złotych zaliczki. Pomożecie? Marek Sotek

14 maja

Spójrzcie na Ogryzka. Jest bardzo…jaki? No właśnie, sam nie wiem, bo Ogryzek jest po prostu bardzo, bardzo nijaki. I na dodatek czarny. Na uratowanie czarnego kucyka najtrudniej jest zebrać pieniądze. Tak samo jak czarnym psom i kotom ze schroniska najtrudniej jest znaleźć nowy dom.

Nie wiem, dlaczego tak jest. Ale wiem, że ten czarny, nijaki Ogryzek czuje tak samo, jak wszystkie inne kucyki. Tak samo boi się handlarza, tak samo tęskni za domem, tak samo chce żyć. Ale Ogryzek nie ma takiej samej szansy na ratunek, jak inne, ładniejsze czy po prostu bardziej charakterystyczne kucyki, czy osiołki.

Mimo to bardzo na Was liczę. Wiem, że potraficie spojrzeć głębiej i zobaczyć w tym czarnym kucyku wrażliwą i czującą istotę. Proszę, pomóżcie mi uratować Ogryzka. Marek Sotek

5 maja

Maleńki Pusio kręci się po komórce i próbuje wyrwać się handlarzowi. Bidulek kładzie uszki po sobie i chce się schować w jakimś kącie. Ale jest bardzo słaby i niezdarny. Jego maleńkie kopytka grzęzną w od lat niesprzątanym gnoju. Pusio niedawno skończył dwa latka, ale widać po smutnej mince, że już dużo przeszedł w swoim życiu. Gdy próbuję go pogłaskać , uchyla głowę i odwraca wzrok. Życie Pusia kosztuje aż 4500 złotych. I nie wiem, czy damy radę go uratować. Dziś kończy się zbiórka a brakuje aż 900 złotych  Proszę Was o pilną pomoc. Marek Sotek 

23 kwietnia

Handlarz zadzwonił do mnie i powiedział, że przywieźli mu jakąś małą chudą kuckę. I że jeśli chcę ją zabrać, to mam mu wpłacić 500 złotych dziś do wieczora. Jak nie, to z samego rana odstawi ją do rzeźni.

Wiadomo było, co zrobię. Pojechałem.

Emilka rzeczywiście jest mała i chuda. I jest też młodziutka. To prawie dziecko! Ile może mieć? Pewnie z półtora roku. Małe, przerażone dziecko oddane na pastwę handlarza i rzeźnika. Spójrzcie w jej oczy, ile w nich strachu i zagubienia. Kiedy robię zdjęcia, Emilka cały czas mnie wącha, próbuje chyba wyczuć jakiś znajomy zapach. Dmucha na mnie i trąca aparat swoim małym noskiem. 

Wiem, że święta to duże wydatki i nie jest lekko. Ale zaliczka nie jest wysoka i jakbyście mogli wspomóc Emilkę, nawet małymi kwotami, to powinno udać się ją uzbierać. Wczoraj dzwoniła do mnie pani i mówiła, ze może wpłacić tylko 20 złotych. Ale to nie jest tylko 20 złotych. To jest aż 20  złotych. Bo jak 25 osób wpłaci po 20 złotych, to mamy całą zaliczkę. W grupie jest duża siła. Marek Sotek

24 kwietnia

Mało brakowało, a nikt nie usłyszałby o Czekoladku. Zawróciłem go z drogi do rzeźni. 

Kiedy przyjechałem, Czekoladek był już załadowany do przyczepy. Nie wiem, może handlarz zrobił to specjalnie, żeby mnie postraszyć. Że tak mało jest czasu. W każdym razie osiołek stał przywiązany w przyczepie i zdziwionym wzrokiem rozglądał się dookoła. A handlarz powiedział, że muszę mu wpłacić teraz, od razu, 500 zł zaliczki. Inaczej jedzie z Czekoladkiem prosto do do rzeźni.

Z trudem udało mi się uprosić handlarza, żeby zgodził się na 300 zł, bo tyle miałem przy sobie. Nie był zadowolony, ale w końcu wziął te pieniądze. Mimo to nie sprowadził Czekoladka z przyczepy. Powiedział, że do wieczora czeka jeszcze na 1000 złotych. Jeśli nie dostanie, rano jedzie z Czekoladkiem do ubojni. 

Zobaczcie, jaki biedny jest ten osiołek. Jest bardzo miły, ufny, pozwala się głaskać. Handlarza też się nie boi. Wygląda bardziej na zdziwionego niż przestraszonego. Na pewno nie przychodzi mu nawet do głowy, dlaczego handlarz uwiązał go w przyczepie i dokąd chce go zawieźć.

Jeśli tylko możecie, pomóżcie mi uratować biednego Czekoladka. Marek Sotek